Ben ik mezelf of mijn bedrijf?

Als je een succesvol familiebedrijf hebt opgezet, kun je daar enorm van genieten. Directeur V. kan nog smakelijk vertellen over hoe hij in zijn garage de eerste prototypes maakte en bij zijn klanten over research en development sprak. En hoe leuk het was toen de eerste medewerkers kwamen.

Het was wel hard werken, eigenlijk had je nooit vrij. Activiteiten buiten het werk moest je echt reserveren. Na een grote order of een slimme onderhandeling kun je nog tijden in de wolken zijn. En af en toe ook flink in een dip bij tegenvallers.

V. was er niet zo vaak toen de jongens opgroeiden. De zaak ging voor. De  jongste, A. werd wel enthousiast om het stokje over te nemen. Hij is goed opgeleid, heeft prima leidinggevende eigenschappen. Toch was er steeds een reden om de overdracht uit te stellen. Eerst nog even dit project afwerken, als we deze order binnenhalen, dan..

Toen de opvolger begon te twijfelen of hij nog wel wilde, nam moeder I. het initiatief. Een zoon kan heel moeilijk tegen zijn vader zeggen dat hij zijn eigen leven naast de zaak moet gaan inrichten. Dan is het fijn als de opvolgingsbegeleider het gesprek in goede banen brengt. Voor V. is het aangenaam om zijn twijfels in een vertrouwelijke omgeving te kunnen delen.

Opvolging lijkt een gebeurtenis. Maar het is een proces, dat goed opgezet en uitgevoerd moet worden. Dan is er tijd. Dan is de situatie voor V. niet zwart/wit: of ik ben het mannetje, òf ik ben out. Er is een doelgerichte overgangsperiode waarin ieders rol zich ontwikkelt.

In de persoonlijke begeleiding was belangrijk voor V. om te constateren dat hij ook nog bestaat als hij niet zelf het bedrijf is. Hij ziet ineens kansen.

Heb je ook moeilijke gespreksonderwerpen? Ik zet het proces van opvolging graag met je op. Harmonie in familie èn bedrijf staan voorop.

Michiel Brandt, opvolgingsbegeleider